ភាពទាក់ទាញនៃរឿងប្រលោមលោកខ្មែរ

ដោយ៖ សូ សុខឃីម

Source: eLibrary of Cambodia

យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់បានសិក្សារួចមកហើយអំពីរឿង កុលាបប៉ៃលិន ដែលក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡាបានដាក់បញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់ទី៩។ នៅក្នុងរឿងនេះដែលនិពន្ធដោយលោក ញ៉ុក ថែម ក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៦ នេះទៀតសោតមានភាពទាក់ទាញមិនចាញ់រឿងបរទេសទេ។ តើភាព​​​​ ទាក់ទាញនៃរឿងប្រលោមលោក​ទំនើបនេះអស្ចារ្យប៉ុណ្ណា?
 
មុននឹងឈានដល់ការរៀបរាប់ពីភាពទាក់ទាញនៃរឿងខាងលើ យើងគប្បីដឹងពីឈ្មោះតួអង្គ សំខាន់ៗមួយ​ចំនួនសិនដូចជា តួអង្គឯករួមមាន ចៅចិត្រ និងឃុននារី ចំណែកតួអង្គរងមានដូចជា តាចឺម គ្រូពេទ្យស្អាត លោក​ហ្លួងរតនសម្បត្តិ និងលោកបាឡាត់ស្រុកជាដើម។
 
ចំពោះទស្សនៈខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំគិតថា ការរស់នៅរបស់មនុស្សនៅសតវត្សនេះគឺត្រូវការចាំបាច់នូវ ការសិក្សា​រៀនសូត្រ ដូចជាសុភាសិតខ្មែរយើងមួយបានពោលថា “ចំណេះវិជ្ជាជាទ្រព្យជាប់នឹងប្រាណ”។ បើយើងមានចំណេះ​វិជ្ជា​ពិតប្រាកដគឺមិនខ្វះទេការងារដែលតាមហៅយើង ប្រៀបដូចចៅចិត្រនៅ ក្នុងរឿងអញ្ចឹងដែរ ចៅចិត្រមានទំាងចំណេះ​វិជ្ជា ភាពស្មោះត្រង់ ភាពក្លាហាន ប្រាជ្ញាវៀងវៃ ចេះគោរព ចាស់ទុំ ចេះបត់បែនខ្លួនបានគ្រប់កាលៈទេសៈ មិនដូចជា​បាឡាត់ដែលសម្លឹងឃើញតែ ទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ។ ចំណែកឯឃុននារី ជាស្រ្តីមានចរិតលក្ខណៈល្អសមសួន អាចថាជានារីគ្រប់ លក្ខណ៍តែម្ដង មានទាំងរូបសម្រស់ មានទំាងចំណេះវិជ្ជា បូករួមផ្សំនឹងកិរិយាមាយាទប្រពៃផង​នោះ​ បានធ្វើអោយប្រុសៗទូទាំងប៉ៃលិន អ្នកណាក៏លួចប៉ងប្រាថ្នា ចង់បាននាងដែរ។ ហេតុដូចនេះហើយ ក្នុងនាម​យើងជាយុវជន យុវតីជំនាន់ក្រោយ យើងគប្បីយកគម្រូតាមអ្នកទាំងពីរ ខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រគ្រប់មុខវិជ្ជា និង​ភាសា ពេលទំនេរពីការសិក្សាក៏គួរតែជួយកិច្ចការងារផ្ទះឪពុកម្ដាយដែល យើងគិតថាអាចជួយបាន។​ មិនតែ​ប៉ុណ្ណោះ ត្រូវស្ដាប់បង្គាប់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ ចេះគោរពរៀមច្បង គ្រូព្រឹទ្ធាចារ្យ និងចាស់ទុំនៅក្នុងភូមិស្រុក ចេះយោគយល់​អធ្យាស្រ័យគ្នាទៅវិញទៅមក ពេលធ្វើដំណើរនៅតាមដងផ្លូវទើបអាចធ្វើដំណើរបានប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងត្រូវចេះរួបរួមសាមគ្គី គ្នា រក្សាទឹកដី ប្រាសាទបុរាណ វប្បធម៍ សាសនា របាំដែលដូនតាយើងបានបង្កើត និង​បន្សល់ទុកអោយ។ ងាកទៅមើលលោក ហ្លួង រតនសម្បត្តិឯណោះវិញ លោកជាថៅកែត្បូងដែលមិនរើសអើង ​ឬមើលងាយអ្នក ដែលមានឋានៈទាបជាងខ្លួនឡើយ ហើយលោកបានធ្វើបុណ្យដាក់ទានដល់អ្នកក្រីក្រទៀតផង។ ចំពោះលោក ខ្ញុំគិតថាប្រសិនបើយើងអាចយកគម្រូតាមប្រាកដជាល្អ យើងមិនត្រូវបែកបាក់គ្នានោះទេ ហើយបែបនេះ​ទើបគ្មានសត្រូវណាមកយាយីយើងបាន។​​​ ផ្ទុយទៅវិញ បើយើងបែកបាក់គ្នានោះ ប្រទេសជាតិយើងនឹងធ្លាក់ក្នុង​ស្ថានភាពដុនដាបជាមិនខាន។ ជាក់ស្ដែងប្រសិនបើយើងមានចិត្តសប្បុរស យើងគួរតែចំណាយមូលធនផ្ទាល់ខ្លួន​បន្តិចបន្តួចដើម្បី ជួយឧបត្ថម្ភដល់មណ្ឌលកុមារកំព្រា ឬសហគមន៍ផ្សេងៗដើម្បីអោយពួកគេបានរៀនសូត្រ និងក្លាយ​ជា ទំពាំងដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់ស្នងឫស្សីនៅពេលអនាគត។
 
សរុបសេចក្ដីមក នៅក្នុងរឿងនេះ អ្នកនិពន្ធបានបង្កប់អត្ថន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅដល់កុលបុត្រ កុលធីតាខ្មែរ មិនមែននិពន្ធឡើងសម្រាប់តែជាការអាចកម្សាន្តអារម្មណ៍ កែអផ្សុកនោះទេ យើងគួរយកគម្រូតាមតួអង្គល្អៗនៅក្នុង​រឿងនេះ។ ជាចុងក្រោយក្នុងនាមខ្ញុំជាកូនខ្មែរមួយរូប ខ្ញុំចង់ សម្ដែងពីភាពអស្ចារ្យពីអរិយធម៍របស់ប្រទេសខ្លួន ហើយក៏ចង់ឲ្យអ្នកទំាងអស់គ្នាចូលរួមថែរក្សា អរិយធម៍ ដ៏សែនរុងរឿងមួយនេះ តជារៀងដរាបផងចុះ។

ទស្សន:ដែលបញ្ចេញនៅក្នុងអត្ថបទប្លុកនេះ⁣ ជារបស់អ្នកសរសេរ ហើយមិនបង្ហាញរឺឆ្លុះបញ្ចាំងទស្សន:របស់ UNICEF ឡើយ។

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s